marjolein-malawi.reismee.nl

Week 2

Hè hoe istie daar in het hersftigere Nederland? Hier gaat het eigenlijk best heel goed. Ik kan steeds beter aarden en heb het wel naar m'n zin. Het wordt wel steeds een beetje warmer dus dat ik af en toe ff schakelen in de volgepropte mini busjes. Laatst zat ik met 22 man in een busje waar officieel plek is voor 12..

Afgelopen maandag ben ik in gesprek gegaan met de headmaster om aan te geven dat het zo rustig is en ik dus ook niet veel te doen heb. Hij gaf aan dat het inderdaad heel rustig is en dat ik misschien het meeste te doen zou hebben op de eerste hulp. Zo gezegd zo gedaan en inderdaad..er is de mogelijkheid dat ik daar meer te doen heb. Wondzorg, injecties geven, assisteren bij kleine chirurgische ingrepen, vitale functies meten enz. Net zoals de eerste hulp in Nederland wisselt het per dag hoe druk het is, maar ik zit hier wel op mn plekje. 

Zo zie ik ook veel dingen voorbij komen wat ik in Nederland niet zo snel zal meemaken. Een aantal voorbeelden ( voor de mensen die niet van vieze dingen houden, moeten dit misschien maar even overslaan ;)! Zo is er bij een jongen een vinger geamputeerd omdat deze helemaal was afgestorven door een beet van een slang. Een man werd al overleden binnen gebracht door familie. Zoveel alcohol gedronken op een lege maag dat het hem fataal is geworden. Gapende wonden vanwege een verkeersongeval die dan vervolgens gehecht moeten worden. Uiteraard niet door mij!!

Het samenwerken met de collega's op de afdeling is soms nog een beetje zoeken. Niet iedereen spreekt even goed Engels en soms beginnen ze aan een handeling zonder mij te vragen of nemen ze het werk uit handen. Dit is zeker niet altijd zo!! Ze zijn heel geïnteresseerd in de Nederlandse gang van zaken en maken graag een praatje. 

Ook ben ik afgelopen dinsdag meegeweest met een out reach voor het under 5 project. Je trekt dan met een ambulance de omliggende dorpjes in met vaccinaties en weegschaal om de kinderen onder de 5 dus te vaccineren en te wegen. De angst die ik had voor zwarte piet hebben de kinderen nu voor mij! Dr begon er eentje te huilen en vervolgens deed de rest vrolijk mee. In de categorie chaos was het daar zeker aan de orde!!! 

De kerk was trouwens heel bijzonder. Het was een lokale kerk en de dienst was volledig in het chichewa. Ik was samen met een ander meisje die vrijwilligerswerk doet en zij was uitnodigd door iemand vanuit haar project. Tijdens de dienst werd gevraagd of we wilde voorgaan in gebed om samen wilde zingen voor in de kerk. We hebben toch maar hartelijk bedankt ;)!

Nu weer lekker weekend en op de planning staat een voetbalwedstrijd en een bezoek aan de stofjesmarkt. 

Groetjes en fijn weekend

P.s. ik probeer steeds foto's te plaatsen,  maar door het trage internet wil het nog niet echt lukken..

Reacties

Reacties

Heidi C2

Leuk Marjolein! Sta je toch nog een keer bij een amputatie... ;-). Geniet ervan daar verder, heel veel succes!

Dorien

Wat een fantastisch verhaal weer.
Leuk dat je op de spoed werkt want daar gebeurd het allemaal.
Eindelijk actie voor je.
Gezellig weekend

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Doingoood